clinatus
clinatus, bent, sunk
clīnātus, a, um, Part. [clino = κλίνω],
- inclined, bent, sunk (only in the foll. exs.), Cic. Arat. 53; 86 (but in Lucr. 6, 563, read inclinata; v. Lachm. ad h. l.).
clīnātus, ūs, m. (clino), die Abwandlung (als gramm. t. t.), Serg. (IV) 526, 9 u. 21.
1 clīnātus, a, um, part. de clino.
2 clīnātŭs, ūs, m. , flexion, déclinaison : Ps. Serg. Donat. 526, 9.
clīnātus
adj.
- CLI-, bent, sunk, C.poet.