clientulus
clientulus, a poor client
clĭentŭlus, i, m. dim. [cliens],
- a small or insignificant client, Tac. Or. 37.
clientulus, ī, m. (Demin. v. cliens), ein ärmlicher Klient, Tac. dial. 37 in.
hunc puerulum ‥ parvitatis meae ~um direxi
Dorovernensis ecclesiae ‥ oboedibilis servunculus supplexque ~us
reperit quemdam ~um praedicti clerici Vintoniam venientem causa necessariae coemptionis
~i eorum [nobilissimorum Danorum ], dominorum necem vindicare conantes
ex precepto ipsius Roberti [] ~i sui secreta occurrentis nuncii rimantur Bruce
†clunculo suo
venatica ~is suis ‥ summi ‥ sacerdotii gradum adimit
ad causam ~i legibus †defendendo [] : defendendam M. Par. Maj. III 440
ea que ab advocatis proferuntur presentibus ~is perinde est ac si ab ipsis essent prolata
advocati seu procuratores ‥ procurant per suos ~os a Cancellaria ‥ literas prohibitorias porrigi
servientes narrantes pro ~is suis in curia civitatis
impediunt ‥ quominus dictus M., meus ~us principalis, prefatam vicariam ‥ assequi potest
clĭentŭlus, (15) ī, m. , dim. de cliens, petit client : Tac. D. 37.
Brunetfol. 63 :
Pro expensis vero nichil a Clientulo vel Clientuliis accipiatNon semel occurrit vox(Advocatus,) nisi esculentum et poculentum.
Clientulusin Statut. MSS. Augerii II. Episc. Conseran. ann. 1280. et alibi. Vide Clienculus.
Si Clientulus voluerit partem suam feudi alienare, etc.Inventar. Chart. reg. ann. 1482. fol. 296 :
Promiserunt.... servire regi cum centum servientibus seu Clientulis peditibus, cum certis conditionibus in instrumento contentis.... De anno 1397.Tabular. S. Aug. Lemovic. apud Stephanot. in Antiq. Bened. Lemov. MSS. part. 1. pag. 127 :
Hoc totum factum est cum consensu Pinonis, qui fuerat Clientulus hujus terræ.Vide Clientela 2.
clientulus ī, m dim.
- cliens, a poor client, Ta