clueo
clueo, to hear, be spoken of, be said
- to hear one’s self called in some way, to be named, called, spoken of, reputed, esteemed, or famed in some way, = dicor (only ante- and post-class.; most freq. in Plaut. and Lucr., but not in Ter.; mostly in mock-heroic style; cf. Lorenz ad Plaut. Ps. v. 570); with pred. nom.: ut meus victor vir belli clueat, Plaut. Am. 2, 2, 16 (648); cf. id. Trin. 2, 2, 33 (308); 2, 2, 36 (311).—With abl., etc., of manner, or absol.: ut Acherunti clueas gloriā, Plaut. Capt. 3, 5, 31 (689); cf. id. Trin. 2, 4, 95 (496): corona, Per gentes Italas hominum quae clara clueret, Lucr. 1, 120: si quod agit, cluet victoriā, Plaut. Poen. 5, 4, 20 (1193): cluentum fides Quojusmodi clueat, id. Men. 4, 2, 6 (576): nam quaecumque cluent, every thing that has a name, Lucr. 1, 450; cf. id. 1, 481; 1, 581; 2, 351; 2, 525; 2, 791; 3, 207 al.; Att. ap. Cic. Tusc. 2, 10, 23.—With inf. and pred. nom.: per gentes esse cluebat omnium miserrimus, Enn. ap. Non. p. 88, 1; Plaut. Bacch. 4, 9, 1 (925); Lucr. 4, 53 Lachm. N. cr.; cf. also clueor.
- 1. genoemd worden, heten, gelden als (constructie als koppelwerkwoord);
- 2. geprezen worden, beroemd zijn.
- 1 CLV-, to hear, be spoken of, be said(old): ignis cluet mortalibus clam divisus, Att. ap. C.
-
…ut noster cecinit, qui primus amoeno detulit ex Helicone perenni fronde coronam, per gentis Italas hominum quae clara clueret ; etsi praeterea tamen esse Acherusia templa Ennius aeternis exponit versibus edens, quo neque permaneant animae neque corpora nostra…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…sententiam dixerit, qui eorum coiit, coierit. num is est Cluentius certe non est. quis ergo est Cluentius qui tamen defendi causam suam lege noluit. itaque abicio legem, morem Cluentio gero. tibi tamen, Atti…
Cicero, pro Cluentio
-
…se ad praemia legis venire oportere. quapropter neminem dubitare existimo quin illa damnatio ambitus nulla ex parte cum causa Cluenti vestroque iudicio coniuncta esse possit. quid quod Staienus est condemnatus non dico hoc tempore, iudices, id quod…
Cicero, pro Cluentio
-
…idem quod tum explosum et eiectum est nunc rettulisse demiror. qui enim poterat tum in gratiam redire cum Oppianico Cluentius, qui cum matre haerebat in tabulis publicis reus et accusator ; condemnati erant Fabricii ; nec elabi alio accusatore…
Cicero, pro Cluentio
-
…disceptare debetis ut non quid dicatur a nobis sed quid oporteat dici consideretis. agitur enim in criminibus A. Cluenti proprium periculum, in invidia causa communis. quam ob rem alteram partem causae sic agemus ut vos doceamus ,…
Cicero, pro Cluentio
-
…ut moleste ferat se de via decessisse. habetis, iudices, quae in totam causam de moribus A. Cluenti quem illi invidiosum esse reum volunt annos octo meditati accusatores conlegerint, quam levia genere ipso, quam falsa re…
Cicero, pro Cluentio
-
…dixi, quo minus honeste hanc causam et libere possem defendere. quod si velim confiteri me causam A. Cluenti nunc cognosse, antea fuisse in ea opinione populari, quis tandem id possit reprehendere praesertim, iudices, cum…
Cicero, pro Cluentio
-
…sive quod in legem non iurasset sive quod ex lege subsortitus iudicem non esset, multa petita esse dicitur ; Cluenti autem ratio cum illis legibus quibus a Iunio multa petita est nulla potest ex parte esse coniuncta. at enim…
Cicero, pro Cluentio
-
…. Cluenti et rationem accusationis perspicere possitis. ac primum causa accusandi quae fuerit ostendam ut id ipsum A. Cluentium vi ac necessitate coactum fecisse videatis. cum manifesto venenum deprehendisset quod vir matris Oppianicus ei paravisset, et res…
Cicero, pro Cluentio
-
…quo illud perspicere possitis quod a me initio orationis meae dictum est, quicquid mali per hosce annos A. Cluentius viderit, quicquid hoc tempore habeat sollicitudinis ac negoti, id omne a matre esse conflatum. Oppianicum veneno necatum…
Cicero, pro Cluentio