cluere
~is, †pollex [l. polles ]
~it, pollet, viget,þihþ vel defendit
stella maris polus, Iris et Aeolus et ratis Argo, / hic cluit, haec pluit, hic ruit, haec fluit aequore largo
magne nobilitatis lampade ~ebat
to defende , defendere, ~ere, ‥ patronizare, ‥ protegere
Pollere, excellere, vigere, protegere, Papiæ. Zixylanes Episcopus Toletanus in Vita S. Ildefonsi Episcopi Tolet :
Cujus statim virtus enucleata Cluens in sede Romulea refulsit.Epitaphium Aligerni Abb. Casin. :
Dudo in Præfat. ad Acta Norm. :Nativa bonitate Cluens summus et inclitus orbi.
Occurrit apud veteres Scriptores non semel,Qui bonitate Cluens et pietate.
Quod(Monasterium Cluniacum) ex situ ejusdem loci adclivo atque humilitate sortitum est nomen : vel etiam quod aptius illi congruit a Cluendo dictum, quoniam Cluere crescere dicimus.
Vanter, jactare, ostentare. Guignevil. in Peregr. hum. gen. Ms. ubi de Jactantia :
Il argue, saut et conclud, Et de tel drap fait souvent Clud, Que qui li diroit que pas n'est De tel couleur, tost seroit prest De tenchier et de fulminer.
Faire de civare, eodem significatu, in Lit. remiss. ann. 1420. ex Reg. 171. Chartoph. reg. ch. 224 :
Faut il tant faire de fattras de ce mouton ?(monetam hic intellige) J'en ai autres,.... qui sont aussi bons comme le vostre... A que tu en faiz de civare de ton or ! il n'en fault point tant parler.
Vita S. Gudilæ Virg. n. 21 :Stoicus hic noster, Cluibus quia pollet Athenis.
Ut decebat personam Cluentissimæ propaginis.
Seu plerorumque, quos Cluentia memorabiles reddit.Et infra :
Cluant alii si dignum imitatione quid gesserint.
Nobilior, Isidoro et Papiæ.
Dudo lib. 3. de Morib. Normannor :Paret Præcluibus libens profatis.
Richardus juvenis Præcluis.Utitur etiam Thiotfridus lib. 2. cap. 5.
Cluoet
sonitus, sonus, clangor: Cujus gloria et laus per hominum ora cum sonitu volitat. Fortunatus lib. 6. carm. 12.
Quæ quidem vox restituenda etiam videtur lib. 6. carm. 22.Nunc cape parva cate, et pollens Clueclance Dynami, Clare decore tuo, clare favore meo.
Hodie edit.Promptus in effectu Sigoalde benigne Cluence.
Clienta: tametsi non diffiteor
Clientaveteres, atque adeo ipsum Sidonium dixisse pro
Cliente. Vide Savaronem ad lib. 2. ejusdem Sidonii Epist. 2.