clunabulum
clūnābŭlum, ī, n. , Isid. Orig. 18, 6, 6, et clūnācŭlum ou clūnāclum, ī, n. , couteau de boucher ou de sacrificateur : Gell. 10, 25, 2 ; P. Fest. 50, 6 ; Isid. Orig. 18, 6, 6.
velhype sex.
Clunaclum, Cultrum sanguinarium dictum, vel quod clunes hostiarum dividit, vel quia ad clunes dependet.Gellius eadem notione usurpat