coapostolus
coapostolus, ī, m., der Mitapostel, Iren. 3, 12, 5 u.a. Eccl.
S. Petri apostolorum principis et ~i ejus Pauli
in urbe qua cum suo ~o requiescit
ecce S. Petrus cum ~is Paulo atque Andrea occurrit
ab Dunstano apostolico viro et ~o ejus Oswaldo
Roma ‥ apostolum Petrum et ~um ejus Paulum ‥ mortis supplicio condempnavit
licebat apostolo [Paulo ] in casu illo ~um [Petrum ] arguere
cŏăpostŏlus, ī, m. , compagnon dʼapostolat : Cassiod. Compl. Ep. Petr. 2, 10.
Cassian. Collat. Patr. 2, 15).