coaptatio
cŏaptātĭo, ōnis, f. [coapto],
- an accurate joining together (a word coined by Augustine for translating the Gr. ἁρμονία), Aug. Trin. 4, 2; id. Civ. Dei, 22, 24.
1. coaptātio, ōnis, f. (coapto), die genaue Zusammenfügung, als Übersetzung von ἁρμονία, Augustin. de civ. dei 22, 24 p. 614, 24 D2 u. a.
2. coaptātio, s. cooptātio.
pro nova situla ad fontem cum emendacione circulorum ferreorum ad ~onem situle
ne videatur hec adaptatio in vanum quesita, attendamus quod dicit [(Pseudo- ]Augustinus in libello de decem plagis unde hec tractata est ~o
[interrogabilia ] multiplicia discernet varia ‥ simplicium ~o
Deus qui ex omni †coaptione sanctorum aeternum tibi condis habitaculum
cŏaptātĭō, ōnis, f. , ajustement de parties entre elles, harmonie : Aug. Civ. 22, 24.