cocistrō,ōnis,m. , esclave chargé de goûter les mets : Gloss. Scal.
, Prægustor cocinæ. Gloss. Isid. Grævius a Cocina, culina,
Cocister dictum suspicatur pro eo, qui in Regum et Principum culinis prægustat
cibos, ne sint veneno infecti ; sed Papias et Constantiensis habent : Cocistro,
Tabernarius, Græcum est. Unus Papiæ MS. præfert Concistrio. Itali
Cocastro vel Cuocastro Coquum appellant suæ artis ignarum. Vide
Cocaster.