coelicola
coelĭcŏla, coelĭcŭlus, coelĭcus, coelĭfer, coelĭgĕnus, coelĭlŏquus, etc., v. cael-.
coelicola, s. caelicola.
. Gloss. Lat. MS. Regium Cod. 1013 :Cælicola , id est, cælum colens
. Dudo lib. 3. de Morib. Normann. :Cælicola , cælum colens, ut Angelus
Bis quino namqueVide S. Augustinum lib. 10. de Civit. Dei cap. 1.Cœlicolarum ordine creato, decimoque lapso, etc.
Nec moram inde ponendi comam fieri passus est, quin... auro textis depositis vestibus, Christicolarum induit habitum, seseDavidi Monacho dicuntur MonachiCœlicolarum adscisci numero quantocius congaudens.