coelum
coelum, s. 2. caelum.
cœlum, etc., v. cælum, etc.
Seeling, quod idem sonat. Itali etiam
Cielo di Camera, laquearium vel lacunar vocant. Gervasius Dorobern. de Combustione et reparat. Dorobern. Ecclesiæ :
Deinde tigni grossiores cum ligaturis suis ... succenduntur. Cœlum inferiusThomas Stub. in Pontificibus Eborac :egregie depictum, superius vero tabulæ plumbeæ ignem interius ascensum celaverunt.
Totamque Ecclesiam a Presbyteris usque ad turrim,... superius opere pictorio, quod Cœlum vocant, auro multiformiter intermixto mirabili arte construxit.
Cælum.
Interim(dum cantatur sequentia) de Cœlo ecclesiæ dimittantur flores arborum in chorum.
Cieldiximus. Annal. Mediol. ad ann. 1389. apud Murator. tom. 16. Script. Ital. col. 810 :
Sequuntur paramenta camerarum. Paramentum unum, videlicet testale et Cœlum drappi auri in campo viridi, laboratum ad spicas et grana auri, cum certis florettis albis et rubeis.Charta ann. 1355. in Reg. 84. Chartoph. reg. ch. 153 :
Un Ciel d'une chambre de sarge vert, prisé xviij. escus.