coemptor
cŏëmptor, ōris, m. [coëmo],
- one who purchases many things, buys up; trop.: testium, Ap. Apol. p. 321, 31.
coēmptor, ōris, m. (coëmo), der Aufkäufer, testium, Apul. apol. 74.
abbas ‥ laboravit ‥ quomodo omnes illius manerii ~ores sive competitores in empcione sive in perquisicione prevenire posset
cŏēmptŏr, ōris, m. (coemo), acheteur : Apul. Apol. 74, 5.