coilta
Hugo famulus S. Vincentii dedit Mariæ nepti suæ... dimidium modium siliginis et plenam minam, cum archa in qua annona reservabatur, et unam Coiltam.
Coitedixerunt nostri eodem sensu, pro
Cote. Lit. remiss. ann. 1389. in Reg. 138. Chartoph. reg. ch. 98 :
La femme mit en gaiges un quartier de drap qu'elle avoit acheté pour faire un manche à sa Coite.