colidei
Cultores Dei, ut auctor est Hector Boethius lib. 6. Hist. Scoticæ, et ex eo Buchananus. Subdit idem Boethius,
invaluisse id nomen apud vulgus in tantum, ut Sacerdotes omnes ad sua pene tempora vulgo Culdei, i. Cultores Dei sine discrimine vocitarentur.
Colideosnon tam fuisse Monachos, quam Canonicos Regulares, seu Presbyteros Monachatu nondum indutos, qui in Occidente, seculis in illis primitivis, haud ita in usum receptus erat. Interdum
Ministri, interdum
Clericinuncupantur in Historia Fundationis Hospital. S. Leonardi infra civitatem Eboracensem tom. 2. Monastici Angl. pag. 367. 368. ubi agit de Colideis, qui in Ecclesia Eboracensi munia sacra obibant, quam si non Ethelstani Regis temporibus, saltem postmodum a Monachis, deinde a Canonicis, ut plerasque alias in Anglia possessam constat.
ColideosPresbyteros fuisse, qui sine
Colideos, aut Canonicos Regulares, aut Clericos fuisse, qui in majoribus Ecclesiis divina celebrabant officia. Id certe probat quod ex Joanne Meyo Archiepiscopo Armachano, et ex Bulla Nicolai V. PP. refert Spelmannus,
Colideatusofficium in eadem Ecclesia Armach. beneficium fuisse Ecclesiasticum sine ulla animæ, ut aiunt, cura,
Colideosquefuisse seculares Presbyteros.
Capellam, cui pauci Cælibes, quos Cælicolas vel Colideos vocant, devote deserviunt.Et in Itiner. Cambriæ lib. 2. cap. 6. exerte Monachos vocat :
Insula modica quam Monachi inhabitant religiosissimi, quos Cœlibes vel Colideos vocant.
Totum jus Keledeorum per totum regnum Scotiæ transivisse in Episcopatum S. Andreæ, pluribus disputat idem Seldenus in Præfat. ad Script. Anglic. quem consule, si lubet.
Thoiras.