collectivus
Could not find collectivum in Logeion dictionaries.
collectivum Adjective: masculine genitive plural, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: masculine accusative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular of collectivus
collectīvus (conl-), a, um, adj. [colligo]. *
- Collected, gathered together: umor, Sen. Q. N. 3, 7, 3.—
- II Trop.
- A In the rehet. lang. of Quint., pertaining to a syllogism, syllogistic, ratiocinatire: status, Quint. 3, 6, 46; 3, 6, 66: quaestio, id. 7, 1, 60.—
- B In the lang. of grammar: nomen, a collective noun; as exercitus, populus, etc., Prisc. p. 581 P. al.
collēctīvus, a, um (collectus, a, um), I) angesammelt, umor, Sen. nat. qu. 3, 7, 3. – II) übtr.: A) syllogistisch, status, Quint.: quaestio, Quint. – B) kollektiv, nomen, ein Sammelname, Gramm.
sunt qui credant ‘censum’ dici que a singulis hominibus solvuntur, ‘firma’ vero que ex hiis surgit, ut sit ‘firma’ nomen ~um sicut ‘turba’
nullum nomen significat multitudinem nisi nomen ~um et nomina quantitatis discrete, sicut ‘binarius’
ad demonstratorem, qui ‥ omnem specialem doctrinam triplici modo informat ,sc. divisivo ,definitivo et ~o
collēctīvus, a, um (collectus), recueilli : collectivus humor Sen. Nat. 3, 7, 3, eau de citerne || [gramm.] collectivum nomen Prisc. Gramm. 2, 31, nom collectif || [rhét.] fondé sur le raisonnement : Quint. 7, 1, 60.
- 1. samengebracht;
- 2. (retor. t.t.) gebaseerd op een syllogisme.