collegiatus
collēgĭātus (conl-), i, m. [collegium],
- he who is with one in a society, college, corporation, etc., Cod. Just. 11, 17: De collegiatis, Cod. Th. 6, 30, 16; 7, 20, 12, § 3; so also Inscr. Orell. 3948 al.
collēgiātus, ī, m. (collegium), der Zunftgenosse (bes. der niedern Zünfte; vgl. Isid. 9, 4, 29), Cod. Iust. 11, 17 (Feuerlöscher). Cod. Theod. 6, 30, 16 u.a.: c. in collegio naviculariorum, Corp. inscr. Lat. 5, 4015.
in monasteriis ‥ ac ~is ecclesiis ‥ constituantur certi redditus pro prebendis(
significetis singulis capitulis ut mittant procuratores, tam viz. ecclesiarum cathedralium quam prebendalium et monasteriorum et aliarum domorum religiosarum ac ~arum ‥, eis districtius injungentes ut intersint London’
ecclesiam humilem in civitate nostra Sar’ construximus et parochialem cum cura ~am tum etiam preposituram effecimus
super †canonitatibus [(l. canonicatibus ] in cathedrali[bus ] seu ~is ecclesiis
in ecclesiis regni Scocie cathedralibus et colegiatis
rex Anglie ‥ omnibus ecclesiis cathedralibus et ~is ‥ pastorum regimine viduatis clericos suos ‥ preficere studuit
[Rogerus de Bellem, c1086 ] ‥ apud Quatford ‥ ecclesiam ‥ construxit, quam ‥ tamen ‥ ad liberam regiam capellam ~am in castro de Bruggenorth sitam ‥ videtur [sic ] subjacere
tam cathedralium quam ~arum canonicis parochialiumque ecclesiarum rectoribus
~arum ecclesiarum prepositos
si abbas vel prior vel alii viri ~i petant terram vel advocationem vel quid tale nomine ecclesie sue
cum ‥ juxta exigenciam officii quo fungimur super regimine ‥ collegii ‥ inquisicionem faceremus ex parte inibi ~orum
volo quod ille sacerdos pro me celebraturus non sit curatus stipendiarius alibi aut ~us
singuli ex universitate viritim non ~i solvant annuatim denarium
~i,ræplingcweardes
collēgĭātus, ī, m. (collegium), membre dʼune corporation : Cod. Just. 11, 17 ; CIL 5, 4015.