collegialis
collēgĭālis (conl-), e, adj. [collegium],
- collegial: FIDES, Inscr. Grut. 322, 4; Tert. Spect. 11.
collēgiālis, e, u. collēgiārius, a, um (collegium), kollegialisch, Test. Sever. (Corp. inscr. Lat. 6520) 7. Tert. de spect. 11.
ad magnum altare in ecclesia ~i Beverlaci
ecclesiam [de Hamylton ] in collegiatam cum collegio prepositi et sex capellaniarum ultra rectorem ‥ et insigniis ~ibus ad instar aliarum collegiatarum illarum parcium ‥ erigere
collēgĭālis, e, CIL 11, 6520, 7 et collēgĭārĭus, a, um (collegium), Tert. Spect. 11, dʼune association, dʼun collège, dʼune communauté.
Societas Ecclesiarum Collegiatarum Wormatiensiumin Chart. ann. 1303. ap. Schannat. Episcop. Wormat. tom. 1. pag. 143.