collibertus
col-lībertus (conl-), i, m.,
- a fellowfreedman, Plaut. Poen. 4, 2, 88 (910); Cic. Verr. 2, 5, 59, § 154 dub.; Dig. 36, 3, 18 al.
collībertus, ī, m. (con u. libertus), der Mitfreigelassene, Plaut., Cic. u.a.
~us
†coliferte,gepofta
quidam Kylmerus nomine, filius Ulmeri ~i, pressus opere et nomine, dedit pro liberatione sua piscaturam de Fromelode ecclesie S. Petri Gloucestrie tempore Gaffe abbatisse [ob. 767 ]
[] ubi TRE erant viij Cosham, Hants burs , i. ~i, cum iiij carucis
~i velbures reddunt consuetudinem aliorum
in Bertune [] ij servi et xxiiij ~i Berks
ibi [] iiij servi et j ancilla et iij buri [ Powick, Worcs gl.: ~i ] reddunt iij sext. mellis et xlv d.
in dominio sunt xxv ~i et [(? c ]xvj villani et xxv bord’
ibi habet rex c et xvj villanos et xxv bord’ et xxv quolibertos
concedo eis [] quam de liberandis ~is habebat ‥ comes Gosfridus, ubicumque liberaretur, si quidam ex clericis ecclesie adesset illegible
freman or woman made off bonde , ~us, ~a
intra, festina, colbertos arripe, mina
conjuges domi relicte ‥ ad suam domesticatiorem familiaritatem coquos et ~os, rusticos et colonos ‥ invitaverunt
†colobertus,cherle , ‥ hic ~us, A.a carle
Francia fraudatur quoniam Claykin [(] superatur; / carcere servatur, cui Doudinham sociatur, / et cŏlĭbertorum rostrum turba stat eorum Guesclin
collībertus (14) (conl-), ī, m. , affranchi dʼun même maître, compagnon dʼaffranchissement : Cic. Verr. 2, 5, 154.
con-lībertus (coll-) ī, m
- a fellow-freedman.