About
Menu

collidere

collidere [CL] 1 (trans.) to strike. b (?) to strike, ring (a bell). c to hurl, dash (against). d to set in opposition (fig.). e to bruise, batter (fig.). f to strip, despoil. g to scare. 9‥ conlidit, i. allidit, ætspearn, offendit WW; colludens sociis, socios collidere nolis D. Bec. 895; galeato in capite saxo collisus Gir. EH I 3.  b 9‥ complodere vel concutere, conlidere, cnyllan, ‥ conliserint, tosomne cnyllap WW.  c naves ‥ tempestas corripuit et collisas inter se ‥ inutiles reddidit W. Malm. GR II 165; nave ‥ vi tempestatis ad saxa collisa Gir. PI I 20 p. 120.  d 1415 vestram perspexi litteram ‥ et ‥ nulla repperi ~enda tramiti veritatis FormOx 433.  e 1303 (v. collisio c).  f [abbas S.] extraneos [tenentes] contra morem ecclesie adduxit, qui ‥ de ornamentis, in concedendo predia, locum valde colliserunt Lib. Eli. II 137.  g to flay, ~ere, terrere, ‥ timorem inferre CathA. 2 (absol. or w. dat.) to collide, clash; b (fig.). fulmina / ‥ / quorum natura nubibus / procedit conlidentibus Carm. Aldh. 1. 98; s1119 acies prima Francorum ‥, aciei qua rex Henricus inerat ~ens, et ipsa est dispersa H. Hunt. HA VII 31; nec poterat sine lesione alterius ~entium collisio fieri W. Cant. Mir. Thom. VI 145.  b premunita minus collidere tela solebant D. Bec. 492; 1337 ne ‥ dissensionum turbinibus iterum ~amus FormOx 98.

Saved

Recent