colorator
cŏlōrātor, ōris, m.,
- a polisher, στιλβωτής et ἰνδικοπλάστης, Gloss. Lat.; Inscr. Murat. 887, 3.—Name of a comedy of Laberius, Gell. 6 (7), 9, 4.
colōrātor, ōris, m. (coloro), der Färber, Liviae, Corp. inscr. Lat. 6, 3953.
dicuntur tinctores pannorum et lanarum ac aliarum rerum ob nitoris graciam ~ores
cŏlōrātŏr, ōris, m. , peintre, teinturier : CIL 6, 3953.