coloratus
coloratus, colored
cŏlōrātus, a, um, v. coloro, P.a.
colōrātus, a, um, PAdi. m. Compar. (v. coloro), farbig, gefärbt, I) im allg.: A) eig.: nubes c., Cic. de nat. deor. 3, 51: uvae c., Col. 11, 2, 67. – B) übtr., geschminkt = bloß auf den Schein berechnet, declamatio, Ps. Quint. decl. 307: quae scribis, unde veniant, scio: non sunt ficta nec colorata, Sen. ep. 16, 2. – II) insbes. v. der Hautfarbe, rötlich gefärbt, rot, gebräunt, Silurum vultus, Tac.: corpora, gesunde (frische) Farbe habend, Quint.: valentes, Sen.: Seres, Ov.: si plenior aliquis et speciosior et coloratior factus est, Cels. 2, 2 in.
cŏlōrātus, (13) a, um, part. de coloro || pris adjt, coloré, nuancé : coloratæ nubes Cic. Nat. 3, 51, nuages aux teintes diverses || au teint coloré : corpora colorata Quint. 8, pr., 19, corps qui ont le teint (la fraîcheur) de la santé || rouge, bruni, hâlé : Quint. 5, 10, 81 ; colorati Indi Virg. G. 4, 293, les Indiens basanés || [fig.] fardé : Sen. Ep. 16, 2 || coloratior Cels. Med. 2, 2.
- 1. gekleurd, kleurig;
- 2. (poët.; postklass.) (v. huidskleur) gebruind [corpora].
coloratus , a, um. part. p. c. v. coloro.
染者。畫者。Indi colorati 晒黑之印度人。Colorata oratio 多筆法之文。
Suggest a Translation
See an image
染者。畫者。Indi colorati 晒黑之印度人。Colorata oratio 多筆法之文。
Suggest a Translation
See an image
colōrātus
adj.
- P. of coloro, colored: arcus. —Swarthy, dusky: Indi, V.: voltus, Ta.