compascuus
compascuus, of common pasturage, common
com-pascŭus, a, um, adj.,
- of or pertaining to common pasturage: ager, a common pasture, Cic. Top. 3, 12; Lex Thor.; Inscr. Orell. 3121; cf. Paul. ex Fest. p. 40, 1 Müll.: jus compascui, Dig. 8, 5, 20; cf. Quint. 5, 10, 85.
com-pāscuus (arch. compāscuos), a, um, zum gemeinschaftlichen Beweiden geeignet, -gehörig, ager, Gemeindetrift, Cic. u.a. – neutr. subst., ius compascui, ICt.: Plur. compāscua ōrum, n., Gemeindetriften, Gromat. vet. – u. compāscua, ae, f., Gemeindetrift, Gromat. vet. 116, 26.
~us ager,gemæne læs
subtrahuntur ‥ ~a armentariis
compāscŭus, a, um, qui concerne le pâturage en commun : compascuus ager Cic. Top. 3, pâturage communal || compāscŭum, ī, n. , vaine pâture : Dig. 8, 5, 20 || compāscŭa, ōrum, n. , et compāscŭa, æ, f. , Grom. 116, 26, pâturage communal.
com-pāscuus
adj.,
- of common pasturage, common: ager.