compassivus

compassivus , compassionate. pro ~a, quam de ingenua habuit muliere, pietate G. Steph. I 9; pacemque dolorum / compassiva feret [natura] Hanv. I 325 p. 251; sollicitudo ~e pietatis, qua quis de relevanda proximi indigencia est sollicitus Ockham Pol. II 479; 1389 super omnes ligeos nostros ‥ cor utique ~um habemus Dip. Corr. Ric. II 63; 1407 ~is affectibus nostris miseriis occurrentes FormOx 190; 1421 cum visceribus ~is EpAcOx 1.