compatronus
com-pā̆trōnus, i, m.,
- a fellow-patron (Lat. of jurists), Dig. 26, 4, 3, § 4 sq.; 38, 5, 1.
com-patrōnus, ī, m., der Mitschutzherr, Ulp. dig. 26, 4, 3 u. 5 u.a.
unus ~orum fuit plene etatis et alter ~us fuit infra etatem
compătrōnus, ī, m. , qui est maître ou patron avec un autre : Ulp. Dig. 26, 4, 3.