comprecor
comprecor, to pray to, supplicate, implore
com-prĕcor (conp-), ātus, āri, v. dep. (lit. to worship a deity with all the usages belonging thereto; hence, in gen.),
- to pray to, supplicate, implore (mostly ante-class. and rare; not in Cic.); constr. alicui, aliquem, aliquid, or absol.: Jovi molā salsā, Plaut. Am. 2, 2, 108 (740): deos, Ter. Ad. 699 and 704: caelestūm fidem, * Cat. 64, 191.— Absol., to pray, supplicate: abi intro et conprecare, Plaut. Mil. 2, 4, 41 (394): Cythereïa, comprecor, ausis Assit, Ov. M. 10, 640; 12, 285; 14, 379.—With dat. of pers., to imprecate, wish for a person: tunc mortem comprecantur sibi, Sen. Ep. 99, 16: iratum principem alicui, Plin. Ep. 4, 25, 2; so absol., Plin. Pan. 2 fin.
com-precor, ātus sum, ārī, I) eine Gottheit anflehen, zu einer Gottheit flehen, beten, mit Dat., prodigiali Iovi aut molā salsā aut ture, Plaut. Amph. 740. – m. Acc., deos, Ter. adelph. 699 u. 704: deos omnes, Apul. met. 4, 1: vulgus silentum, Sen. Med. 742: caelestûm fidem, Catull. 64, 191. – m. Acc. u. Infin., ambo ergo igitur simul una enicarier comprecamur, *Pacuv. tr. 3652 u. 3653 (nach Ribbecks Herstellung). – absol., abi intro et comprecare, Plaut. mil. 394: u. der im Konj. stehende Wunsch eingeschaltet, Cytherea comprecor ausis assit, Ov. met. 10, 640 (u. so 12, 285; 14, 379): od. der Wunsch vorangestellt, alternis votis ›haec faciat! haec audiat!‹ comprecamur, Plin. pan. 2, 8. – II) etw. jmdm. (an)wünschen, mortem sibi, Sen. ep. 99, 16: alci iratum principem, die Ungnade der Fürsten, Plin. ep. 4, 25, 2: alci errorem similem, Mar. Victorin. art. gr. 3, 15, 25 G. p. 126, 32 K.
comprĕcor, (13) ātus sum, ārī, tr. et intr., ¶ 1 prier : comprecare deos ut Ter. Ad. 699, prie les dieux de ; comprecari Jovi ture Pl. Amph. 740, invoquer Jupiter en lui offrant de lʼencens ; mortem comprecari sibi Sen. Ep. 99, 16, invoquer pour soi la mort ¶ 2 prier, faire sa prière : abi intro et comprecare Pl. Mil. 394, entre et fais ta prière.
- 1. (poët.; postklass.) bidden, een godheid aanroepen, smeken (m. acc. en dat.) [deos; Iovi];
- 2. (postklass.) toewensen.
com-precor (conp-) ātus, ārī, dep.,
- to pray to, supplicate, implore: deos, T.: caelestūm fidem, Ct.: Cythereïa, comprecor, ausis Adsit, O.