compulsatio
compulsātĭo, ōnis, f. [compulso],
- a (hostile) pressing together, a contest, contention (late Lat.), Tert. Apol. 21; 38; Fulg. Myth. praef. fin.
compulsātio, ōnis, f. (compulso), das (feindliche) Zusammendrängen, der Kampf, Tert. apol. 21 u. 38. Fulg. myth. praef. p. 15, 16 H.
~o earum [campanarum ] representat convocationem [sc. vicinarum; cf. ]Luke xv 9
observare ‥ diem illum ‥ in cereorum luminaribus, in campanarum ~onibus
cancellarius ‥, propter oportunam importunamque ~onem denegare non valens, scribi concessit hoc quod sequitur
compulsātĭō, ōnis, f. (compulso), heurt, conflit, débat : Tert. Apol. 21 ; Fulg. Myth. Præf., 28.