compulsivus

compulsivus , compulsive. b acting under compulsion. vis ~a, que aliquando metum inducit, ubi sc. quis alium ‥ evaginato gladio compulerit ad aliquid ‥ faciendum contra ipsius voluntatem Bracton 162; ~is obsidionis ‥ fastidiis Ps.-Elmh. Hen. V 85. b 1347 prefigimus dicte parti actrici diem ‥ ad producendum dictum testem ~um Reg. Roff. Ep. II 916.