About Report a problem

Menu

compungere

compungere [CL] , to prick. b (fig.) to hurt. c to inspire w. compunction. videbunt enim †in [? omit] quem compunxerunt, videbunt Judei faciem quam velaverunt Ailr. Serm. 13. 289D.  b nascitur lilium inter spinas, et justus inter malos sicut lilium germinat et ~itur in spinis et tribulationem patitur malis Bald. Cant. Tract. 5. 447B.  c Deus ‥ / satrapae mentem stimulis compungit acutis Aldh. VirgV 2070; conpunctus est multum hoc visu ‥ ad subeundam gratiam spiritualis exercitii Bede CuthbP 8; Caeduualla ‥ imperium ‥ superni regni amore conpunctus reliquit Id. HE IV 12; a804 dum compuncto corde oraveris ad Deum Alcuin Ep. 270; corde compunctus, cuncta ‥ se facturum ‥ pollicetur Eadmer HN 37; 1134 ego Albreda ‥, divina miseratione respecta et inspiratione conpuncta ‥, dedi ‥ Cart. Rams. I 155; nisi forte divinitus compuncta devotio orando divinis insistat colloquiis J. Sal. Pol. prol. 386A; si statim compunctus peccandi de cetero voluntatem exuerit Gir. GE I 50; compunxit Dominus ‥ imperatorem Map NC V 6 p. 239; s1233 pietatis intuitu compunctus, rex ‥ hospitale ‥ constituit M. Par. Maj. III 263; ~entis penitentie vinum Ad. Marsh Ep. 105; cum nec his ~erentur transgressores (V. Edm. Rich) Higd. VII 35 p. 232.

Saved

Recent