concellita
con-cellīta, ae, m. [cella],
- he who dwells with one in a cell, a cell-mate, Sid. Ep. 8, 14.
concellīta, ae, m. (con und cella), der Zellen-, Stubengenosse, Sidon. epist. 8, 14, 2.
concellīta, æ, m. (cum, cella), compagnon de cellule : Sid. Ep. 8, 14, 2.
In illo quondam Cœnobio Lirinensi spectabile caput, Luporum Concellita, Maximorumque, etc.Vide Syncellita, Cellulanus, Comprofessus.
Concello, monachus.