concenturio
con-centŭrĭo, āre,
- v. a.; lit., to assemble by centuries; hence, humorously, in Plaut., to collect, bring together, to prepare in gen.: dum concenturio in corde sycophantias, Plaut. Ps. 1, 5, 159 (573): epistulae illae mihi concenturiant metum In corde, id. Trin. 4, 2, 160 (1002) Brix ad loc.
con-centurio, āre, eig. in Zenturien versammeln, scherzh. = schockweise zusammenhäufen (vgl. Brix u. Lindem. Plaut. trin. 1002), dum concenturio in corde sycophantias, bis ich im Kopfe meine Ränke schockweise aufstellte, Plaut. Pseud. 572: epistulae illae mihi concenturiant metum in corde, wecken neue Befürchtungen schockweise in meiner Brust, Plaut. trin. 1002.
concentŭrĭō, āre, tr., assembler par centuries || [fig.] grouper, assembler : concenturiare in corde sycophantias Pl. Ps. 572, disposer mentalement ses ruses en bon ordre ; in corde metum alicui Pl. Trin. 1002, amasser la peur dans lʼâme de qqn.