confluens
confluens, a place of union, confluence, junction, forks
conflŭens and conflŭentes, v. confluo, I. B.
cōnfluēns u. cōnfluentēs, s. cōn-fluo.
cōnflŭēns, (14) tis, m. , confluent [de deux rivières] : Cæs. G. 4, 15 ; Plin. 6, 122 || ou cōnflŭentēs, ium, m. , Liv. 1, 27, 4 ; 4, 17, 2 ; Plin. 6, 126 ; Tac. H. 2, 40, etc.
Propriam hereditatem.... ad B. Zenonis ecclesiam confessoris Christi Confluentibus Hisanis mœniis consitam tradedi.
conflŭens, confluentis, part., pres., sost., m.: confluenza (di fiumi)
♢ anche al pl. conflúentes, ĭum.
cōnfluēns entis, m
- P. of confluo, a place of union, confluence, junction, forks: ad confluentem Mosae et Rheni, Cs.: ad confluentes conlocat, etc., L.