confortator
cōnfortātor, ōris, m. (conforto), einer, der sehr stärkt, neben consolator, Augustin. serm. 264, 2.
~or et corroborator sustentamentumque tuorum fidelium ‥ pater aeterne Deus(
a comforthther , ~or, consolator, paracletus
cōnfortātŏr, ōris, m. , celui qui réconforte : Aug. Serm. 264, 2.