confoveo
con-fŏvĕo, ēre,
- v. a., to warm, foster, cherish assiduously (ante- and post-class.): hominem, Afran. ap. Non. p. 523, 17: membra cibo, Ap. Met. 8, 7, 23; semina gremio suo (terra), Hier. adv. Rufin. 8.
cōn-foveo, fōtus, ēre, eifrig wärmen, -pflegen, alqm, Afran, fr. u. Cod. Theod.: ova, semina, Augustin.: semen, herbam, Isid.: membra cibo, Apul.: übtr., in sacerdotii ordine confoveor, Augustin. ep. 24, 4: miseriae recreatae et confotae, Corp. inscr. Lat. 6, 1696, 10.
See: confovere
cōnfŏvĕō, fōvī, fōtum, ēre, tr., réchauffer, ranimer : hominem Afran. d. Non. 12, 21, réchauffer un homme ; membra cibo Apul. M. 8, 7, restaurer les forces avec de la nourriture.