conforto
conforto, āre, v. a. [fortis],
- to strengthen much (late Lat.; esp. freq. in the Vulg. of the Vet. Test.): stomachum, Macer. Carm. 71: manus, Lact. 4, 15: domum Juda, Vulg. Zach. 10, 6: confortamini, filii Benjamin, id. Jer. 6, 1 et saep.
cōnforto, āre (con u. fortis), sehr stärken, manus, Lact.: stomachum, Gargil.: corrobora eum et conforta, Vulg. – ➳ Nbf. confortiat, συνισχυρίζεται Gloss. II, 108, 26.
See: confortare
cōnfortō, āvī, ātum, āre (cum, fortis), tr., renforcer : Vulg. Psalm. 147, 13 || consoler, réconforter : Hier. Ep. 7, 4 ; Is. 10, 35, 7.