coniectarius
conjectārĭus, a, um,
- of or pertaining to conjecture, conjectural: argumenta, Gell. 14, 3, 1 Hertz (al. conjectatoria).
coniectārius, a, um (coniectus v. conicio), auf Vermutung beruhend, argumenta, Gell. 13, 3, 1 H.