coniectatio
conjectātĭo, ōnis, f. [coniecto],
- a conjecturing, guessing, conjecture, surmise (post-Aug.; mostly in Plin. the elder; not in Quint.): ingens opum, Plin. 6, 19, 22, § 68: plana de deo, id. 2, 7, 5, § 21: obscura, id. 10, 75, 97, § 209: lubrica atque ambagiosa, Gell. 14, 1, 33.
coniectātio, ōnis, f. (coniecto), a) die Vermutung, die Mutmaßung, die vermutliche, wahrscheinliche Annahme, der mutmaßliche Schluß, absol., incerta c., Plin. 2, 162: non difficilis c., Pacat. pan. 6, 1: certissima, ibid. 31, 4: obscura c., Plin. 10, 209: c. quaedam, Gell. 1, 7, 2: lubricā atque ambagiosā coniectatione niti, Gell. 14, 1, 33. – m. Genet., unde c. ingens opum est, woraus man auf seinen ungeheuern Reichtum schließen kann, Plin. 6, 68. – m. de u. Abl., quominus etiam plana de deo c. esset, Plin. 2, 22. – b) insbes., eine Vermutung über die Zukunft, die Vorhersagung, Plin. 2, 101.