About
Menu

connotare

connotare 1 to join in signing. † c692 (17c) ego O. episcopus donationem ‥ ~avi CS 75. 2 a to denote, refer to. b (log.) to imply, connote. a isti [catechumeni] ~ant ‥ illos de quibus dictum est ‘Jesus non credebat se istis’ [John ii 24] Beleth RDO 90. 93.  b de illa [actione] que terminatur ad aliud, ut creatio, dupliciter est loqui ‥:hic enim aliud ~atur a parte creatoris, sc. velle, et hoc idem est cum sua substantia ‥; item aliquid ibi ~atur a parte creature, et hoc non est idem cum ipso Bacon XIII 371–2; quando [vox] univoce significat et tamen multa significat, declaravi quod naturaliter et non ad placitum significat illa. et illa sic significata naturaliter sunt ~ata apud theologos. et expressi quomodo et quot per nomina divina possunt ~ari, et per nomina creaturarum Id. Tert. 101; predicatum dicitur †appellare [l. ampliare] suam formam et restringere ad supposita verbi tam secundum significatum quam secundum ~atum (Duns Anal. Pri. I 16) GLA III 134n.598; quamvis quantitas aliqua non sit alia res a substancia, tamen hoc nomen ‘quantitas’ ~at unam partem esse extra aliam sive unam partem distare ab alia parte Ockham Sacr. Alt. 364; aliter hujusmodi vocabula [‘omnipotens’ etc.] important vel ~ant solummodo ilia que ordinavit [Deus] se facturum, et non omnia illa que potuit et posset ordinare se facturum Id. Pol. II 725; sit A nomen singulariter proprium alicujus rei preterite, puta diluvii generalis, non ~ando tamen pretericionem nec aliquam condicionem ejus accidentalem sed, quatenus est possibile, ipsam rem essencialiter simpliciter et penitus absolute Bradw. CD 856D; iste terminus ‥ formaliter ~at spiritualitatem Paul. Angl. ASP 1550.

Saved

Recent