About Report a problem

Menu

connotativus

connotativus , connotative. ‘per se’ uno modo accipitur quando predicatum non connotat vel significat aliquid quin aliquid consimile connotetur vel detur intelligi per subjectum; et ideo, quando subjectum est mere absolutum et nihil connotat vel dat intelligere aliquid, et predicatum est ~um et aliquid dat aliquid aliud intelligere, tunc talis proposicio non dicitur esse ‘per se’ Ockham Sacr. Alt. 464; diceretur quod conceptus syncategoreumatici et ~i et negativi non sunt conceptus abstracti a rebus ex natura sua supponentes pro rebus vel ipsas distincte significantes (Id. Sent. I ii 8k) GLA III 341n. 775.

Saved

Recent