consanguineus
consanguineus, of the same blood, related by blood, kindred, fraternal
Frieze-Dennison Vergil
cōnsanguineus, a, um: adj. (com- and sanguis), having common blood; kindred, 12.40; subst., cōnsanguineus, ī, m., a brother, 6.278; kinsman, 5.771.
Could not find consanguineam in Logeion dictionaries.
consanguineam Adjective: feminine accusative singular of consanguineus
consanguineam Noun: feminine accusative singular of consanguinea
con-sanguĭnĕus, a, um (gen. plur. consanguineūm, Lucr. 3, 73), adj., springing from the same blood, related by blood.
- I In a restricted sense, of brothers and sisters, brotherly, sisterly (so mostly poet.): umbrae, Ov. M. 8, 476: turba, id. H. 14, 121: scelus, Stat. Th. 11, 407: angues, i.e. born with her, kindred, id. ib. 11, 61: acies, Claud. in Rufin. 2, 237.—Of animals: arietes, Att. ap. Cic. Div. 1, 22, 44 (Praetext. v. 21 Rib.). —Of abstract subjects: caritas ( = benevolentia fraterna), Val. Max. 5, 5, 3; cf. scelus, Stat. Th. 11, 407.—Subst.: consanguĭnĕ-us, i, m., a brother, Cic. Att. 2, 23, 3; and consanguĭnĕa, ae, f., a sister, Cat. 64, 118. —
- II In a more gen. sense, related, kindred: homines, Caes. B. C. 1, 74: Turnus, Verg. A. 7, 366: Roma, Sil. 1, 608: dextra, id. 1, 655. —Esp. freq. as subst. plur.: consanguĭ-nĕi, ōrum, kindred, relations, Plaut. Poen. 5, 2, 77 (1037); Cic. Inv. 1, 24, 35; Caes. B. G. 1, 11; 1, 33; Suet. Caes. 81; id. Claud. 25.—General senses, related, kindred (so most freq. in prose and poetry), Lucr. 3, 73; 6, 1282; cf. Dig. 38, 16, 1.—
- 2 Poet., transf.: consanguineus Leti Sopor, Verg. A. 6, 278 (in acc. with Hom. Il. 14, 231: Ὕπνος κασίγνητος Θανάτοιο).—*
- B Trop.: res rustica proxima et quasi consanguinea sapientiae, Col. 1, prooem. § 4.
cōn-sanguineus, a, um, blutsverwandt, v. Geschwistern = geschwisterlich, turba, Ov.: populus, verschwistertes, Tac.: v. Tieren, arietes, Acc. tr. Brut. 21: angues, ihr angeboren, Stat. Theb. 11, 61. – subst., cōnsanguineus, ī, m., der Blutsverwandte, -freund, insbes. = der Bruder, Cic. ad Att. 2, 23, 3. Aur. Vict. epit. 41, 20; 42, 2; 45, 4: cōnsanguinea, ae, f., die Blutsverwandte, insbes. = die Schwester, Catull. 64, 118: oft Plur., cōnsanguineī, ōrum, m., Blutsverwandte, Verwandte, Cic.: Aedui Ambarri necessarii et consanguinei Aeduorum, Caes.: fratres consanguineosque saepenumero a senatu appellatos, Caes. – übtr., c. Leti Sopor, Verg. – res rustica proxima et quasi c. (Schwester) sapientiae, Col.: humanitas et pietas, quas sapientes consanguineas (Geschwister) virtutum esse definiunt bonas, Amm.
qui consanguinei disrupit foedera, fratris / germani thalamum incestans
~e[i ],þære gesibban ‥
affinis vel †~eos,sibling
quam ei L. suus ~eus spiritu in ultimo constitutus donavit
hanc aecclesiam ‥ clamat E. presibiter hereditate G. ~ei sui
si illi [animae meae ] cohaeretis, non solum ~ei sed et conspirituales estis; si vero illam scinditis, non ~ei sed vere sanguinei et carnales estis
tunc decurrendum erit ad communes eorum ~eos
habere faciat Alienore ~ee regis iiij cervos
tempore regis Ricardi ~ei domini regis nunc
inter ‥ regem Portugalie ~eum nostrum carissimum et ‥ dominam L. reginam ‥ consortem suam ~eam nostrum carissimam
rex ‥ considerans ‥ sapienciam precellentem carissimi ~ei sui Roberti de Veer, comitis Oxon’(
hic ~ius,a sybmane , hec ~ia,a sybwomane
~ee germanitatis jura
barbari illi ‥ sanguinem ‥ in magno vaso ‥ fuderunt ‥ et mixtum ‥ exhauserunt in signum quod essent ‥ indissolubili et quasi ~eo federe colligati
cōnsanguĭnĕus, (12) a, um, ¶ 1 né du même sang, fraternel, de frères : Ov. M. 8, 476 ; Stat. Th. 11, 61 ¶ 2 m. pris subst, parent, [en part.] frère : Cic. Att. 2, 23, 3 ; Ambarri, consanguinei Æduorum Cæs. G. 1, 11, 4, les Ambarres, frères de race des Éduens || [fig.] consanguineus Leti Sopor Virg. En. 6, 278, le Sommeil parent de la Mort.
consanguineus , a, um. adj. (sanguis.)
同姓。表親。同骨肉。同宗。— lethi sopor 似死之夢。
Suggest a Translation
See an image
同姓。表親。同骨肉。同宗。— lethi sopor 似死之夢。
Suggest a Translation
See an image
cōn-sanguineus
adj.,
- of the same blood, related by blood, kindred, fraternal: homines, Cs.: Acestes, his kinsman, V.: umbrae, of her brothers, O.: turba, the family, O.—As substm., a brother, C.; fa sister, Ct. — Plur, kindred, kinsmen: a senatu appellati, Cs.