contortio
contortio, a whirling
contortĭo, ōnis, f. [contorqueo]. *
- A whirling round: dexterae, Auct. Her. 4, 19, 26 fin.—
- II An intertwining, involving; intricacy, complication; of discourse, in the plur.: contortiones orationis, * Cic. Fat. 9, 17; Aug. Retract. 1, 50.
contortio, ōnis, f. (contorqueo), I) das Schwingen, dexterae, Cornif. rhet. 4, 26. – II) die Verschrobenheit, Geschraubtheit, contortiones orationis, verschrobene Ausdrücke, Cic. de fat. 17: c. ratiocinationum, Augustin. retr. 1, 5. § 1.
contortĭō, ōnis, f. (contorqueo), ¶ 1 action de tourner : C. Aur. Chron. 1, 464 ¶ 2 entortillement : contortiones orationis Cic. Fato 17, expressions obscures.
- 1. het ronddraaien [dexterae];
- 2. gewrongenheid, gekunsteldheid; ➤ contortiones orationis gecompliceerde uitdrukkingen.
contortiō ōnis, f
- com-+TARC-, a whirling: dexterae, Her. — Intricacy, complication: contortiones orationis.