contonat
con-tŏnat,
- v. impers., it thunders heavily: ibi continuo contonat Sonitu maximo, Plaut. Am. 5, 1, 45 (1097).
con-tonat, v. impers., es donnert gewaltig, ibi contonat sonitu maximo, Plaut. Amph. 1094.
contŏnat, (16) imp., il tonne fort : Pl. Amph. 1094.