contracte
contractē, adv., v. contraho, P. a. fin.
contractē, Adv. (contractus), beschränkt, habitare contractius, Sen. de tranqu. anim. 9, 3.
contingit ~e intelligere ens, ut dicit actualem existenciam, et sic concedere omne ens existere; et contingit alias amplius intelligere ens, ut nec contrahitur ad prius tempore nec ad esse existere, et sic concedere quod aliquod ens non existit
in qualibet creatura est distinccio ‥ inter esse et essenciam, cum ‘essencia’ dicit mere rem sine contraccione per formam vel racionem alicujus generis, sed ‘esse’, cum sit actus essencie create, dicit ~e formam vel racionem alicujus generis