contrarie
contrarie, in opposite ways, in a different manner
contrārĭē, adv., v. contrarius fin.
contrāriē, Adv. (contrarius), entgegengesetzt, I) eig.: sidera c. procedentia (bald langsam, bald schnell), Cic. Tim. 31. – II) übtr.: a) im entgegengesetzten Sinne, alqd dicere, scribere, Cic.: verba relata c., gegensätzlich, in Gegensätzen, Cic. – b) zweckwidrig, c. dicere aliquid, Tac. dial. 34.
hyfen ponitur infra ad dexteram partem, ut est ‘sub urbanus’. hypodiastoli ponitur infra ~ie atque hyfen, ut est ‘Constantinolis’
quid nugatorie, quid improbabiliter, ‥ quid improprie, quid dure, quid his singillatim ~ie dici soleat comperientius experti
[dicitur ] ‘subtile documentum’ [eorum aliquod que sic dicuntur ] ut sola intellectum ‥ acuentia, ‘subtilis ignis’ ut sola corpulentis ~ie dissimilia
contrārĭē (16) (contrarius), dʼune manière contraire : Cic. Tim. 31 ; verba relata contrarie Cic. de Or. 2, 263, antithèses : contrarie dicere aliquid Tac. D. 34, se contredire.
contrarie . adv. et, v. contrario
See an image
See an image
contrāriē
adv.
- contrarius, in opposite ways, in a different manner: scriptum esse: relata verba: dicere, Ta.