contrario
contrārĭō, v. contrarius, B. A. 2.
contrāriō, Adv., falsche Lesart für e contrario, s. Haase Sen. op. tom. 2. praef. p. VI.
See: contrariare
1 contrārĭō, adv., v. contrarius § 3 à ex contrario.
2 contrārĭō, āre, intr., contredire [dat.] : Ps. Prosp. Prom. 2, 33, 1.