contremo
contremo, to tremble, quake
contremō, uī, 3, n.: to tremble, 7.515.
con-trĕmo, ŭi, 3,
- v. n., to tremble greatly, to quake (rare): caelum tonitru contremit, Pac. ap. Cic. de Or. 3, 39, 157 (Trag. Rel. v. 413 Rib.): fulminis horribili cum plagā torrida tellus Contremit, Lucr. 5, 1220.
con-tremo, ere, erzittern, erbeben, caelum tonitru contremit, Pacuv. tr. 413: fulminis horribili cum plaga torrida tellus contremit, Lucr. 5, 1219. – ➳ Die Perf.-Formen s. con-tremēsco.
contrĕmō, (13) ĕre, intr., trembler tout entier : Pacuv. 413 ; Lucr. 5, 1220 || tr., redouter : Capel. 1, 31.
contremo , is, ui, ere. n. 3. et, v. contremulus
See an image
See an image
con-tremō —, —, ere,
- to tremble, quake: caelum tonitru contremit, Pac. ap. C.