contribulo
con-trībŭlo, no perf., ātum, 1, v. a.,
- to crush, bruise (eccl. Lat.): capita draconum, Vulg. Psa. 73, 13: dorsum ipsorum, id. Ecclus. 35, 22 sq.—
- II Trop., to afflict much, to crush: sacrificium Deo spiritus contribulatus, Vulg. Psa. 50, 18: rogationem contribulati abicere, id. Ecclus. 4, 4.
con-trībulo, āvī, ātum, āre, zermalmen, zertreten, zerstoßen, Schol. German. Arat. 146. p. 392, 9 E. Vulg. psalm. 73, 13; Sirach 35, 22. – übtr., zerknirschen, sehr ängstigen, quälen, Eccl.
contrībŭlō, āvī, ātum, āre, tr., broyer, écraser : Vulg. Psalm. 73, 13 || [fig.] Vulg. Psalm. 50, 18 || alicui contribulari, Orig. Matth. 18, 73, partager les tribulations de qqn.