contribules

, , Consanguinei, cognati. Gloss. Isidori : Contribules, Consanguinei, quasi ex eadem tribu. Rursum : Contribuni, Consanguinei, parentes. Leges Edmundi Regis Angl. cap. De assultu in itinere II. cap. 1. : Si quisquam cognationis suæ firmet eum postea, reus sit omnium quæ habebit erga Regem, et portet faidam erga Contribunales mortui, quia primitus reprobaverat eum. Saxonica apud Lambardum pag. 75. wege þa fæhðewið þa megðe, id est, is jam cognatis interfecti pro inimico habetor. Vide Forcellinum. Exstat in Erchemb. Histor. Longob. ap. Pertz. vol. Script. 3. pag. 256. et 263. et in Chronic. Salern. ibid. pag. 542. in Ruodlieb fragm. 8. vers. 45. fr. 10. vers. 18. et sæpius. Glossar. Gall. Lat. ex Cod. reg. 7684 : Contribulis, qui est d'une même lignié. , Cognatio, vel consanguinitas apud Will. Britonem in Vocabulario MS.

contribules

Saved

Recent