contribulis
Could not find contribulium in Logeion dictionaries.
contribulium Noun: masculine genitive plural of contribulis
con-trĭbūlis, is, m.
- Of the same tribus (very rare), Inscr. Fratr. Arv. Marin. p. 43; Inscr. Grut. 873, 4; Hier. in Gal. 2, 10; Ambros. Ep. 6, 14 fin.—*
- II Transf., of the same religion, Sid. Ep. 8, 13.
con-tribūlis, is, m., I) aus derselben tribus, der Tribusgenosse, Corp. inscr. Lat. 2, 2250 (Hübner liest contribulensis). – dah. bei den Juden = der Stammgenosse, Vulg. levit. 25, 17 u. ö. Hier. Galat. 2, 10. Ambros. ep. 6, 14 extr. – II) übtr., der Glaubensgenosse, Sidon. ep. 8, 13, 3.
~ibus necessitudinum nexibus conglutinatae
~i populo
per cognati et ~is viri linguam
[Stephanus ] ei [Henrico ] germana ~is linee consanguinitate conjunctus
p. 126: germana ~is sanguinis cognatione
ni pro ~ibus ‥ mori optasset [David; cf. ]II Reg. xxiv 17
†~ius,meig vel [con ]sanguine[us ]
Cham ‥ nec prius cum suis ~ibus nec postmodum voluit cum gentibus fidei socius existere
~ibus,mægsiblicum
si quisquam cognationis sue firmet eum postea, ‥ portet faidiam erga ~es [(v. l. †contribunales; AS: ] mortuimægde
tui ~es et compatriotae primarii ‥ convolant ad habitum religionis
barones ‥ alii pro ~ibus suis ‥ germano sanguini compassi ‥ indoluerunt
dives et magnus inter ~es et convicaneos suos
episcopi ~es vestri
S. Hugonem puerum parvulum ‥ quidam Judeus ‥ a suorum ~ium et coetaneorum jocis ac choreis ‥ sustulit
U anteL breviatur; excipiuntur adūlor, ‥ tribūlis, unde ~es in Machabeis [] II Macc. iv 10
Scotus [W. Douglas ] ~es suos cum magno strepitu venire fecit
illi [monachi ] cotidianis suos ~es orationibus adjuvare non desistunt
Mellenticus consul versutias ~ium et defectionem prospiciens
contrĭbūlis, is, m. (cum, tribus), celui qui est de la même tribu : CIL 2, 2250 || compatriote : Hier. Gal. 2, 10 || coreligionnaire : Sid. Ep. 8, 12, 3.
- 1. lid v. dezelfde tribus;
- 2. (eccl.) geloofsgenoot.