copiata
cŏpĭāta or cŏpĭātes, ae, m., = κοπιάτης,
- a grave-digger, sexton (eccl. Lat.), Cod. Th. 7, 20, 12, § 2; 13, 1, 1; 16, 2, 15, § 1.
copiāta, ae, m. (κοπιάτης), der Totengräber, Cod. Theod. 7, 20, 12. § 2 u.a.
cŏpĭāta, æ, m. (κοπιάτης), celui qui ensevelit les morts [surtout les pauvres, c. Vespillo ] : Cod. Th. 7, 20, 12.
Copiamministrare. Hierat. Juris Pontif. pag. 134 :
Copiatas seu Oeconomos Commendatarius possideat.
Κοπιαταί, οἱ τὰ σώματα περιστέλλοντες τῶν κοιμωμένων.Clericis videntur accenseri in leg. 1. Cod. Theod. de Lustrali conlat. (13, 1.) quæ est Constantii, ubi recens instituti dicuntur, sed et in leg. 15. de Episc. (16, 2.) quæ est Juliani : unde eosdem, quos
Fossariosvocabant, haud absurde conjectant viri docti. De iis etiam, tacito licet nomine, agit lex 2. Cod. de Veteranis (12, 46.) :
Dum se quidam vocabulo Clericorum, et infaustis defunctorum obsequiis occupatos, non tam observatione cultus, quam otii et socordiæ amore defendunt.Adde Novell. Justin. 59. Vide Fossarius.