corculum
corculum, ī, n. (Demin. v. cor), das Herzchen, Plaut. most. 986; Cas. 361. Solin. 40, 23. Apul. apol. 40 extr. – als Liebkosungswort, meum c., Plaut. Cas. 837. – Corculum Beiname des Scipio Nasica = der Verständige, der Mann von Klugheit u. Einsicht, Cic. Brut. 79 u. Tusc. 1, 18. Aur. Vict. de vir. ill. 44, 6; vgl. Paul. ex Fest. 61, 5.
si peregrini triste reficere vis ~um(
hec ‥ ~i archano nostri volutans
faciem lacrimis et corcula palmis / afficit
si haec mihi affectanti quiscunque e nebulosorum ~is concedenda persentio
~um, parvum cor
a harte , cor ‥, ~um
1 corcŭlum, (15) ī, n. , dim. de cor, petit cœur : Pl. Most. 986 || terme de caresse : Pl. Cas. 837.