cordatus
cordatus, wise, prudent, judicious
cordātus, a, um, adj. [cor, II. B.],
- wise, prudent, judicious, sagacious (mostly anteand post-class.): egregie cordatus homo, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 9, 18 (Ann. v. 335 Vahl.); cf. Cic. Rep. 1, 18, 30; Sen. Lud. Mort. Claud. 12, 2, v. 7; Vulg. Job, 34, 10.—Comp.: cordatior, Lact. 3, 20, 2.—Adv.: cordātē, with prudence, wisely (with docte and cate), Plaut. Mil. 4, 2, 97 (1087); id. Poen. 1, 1, 3 (131).
cordātus, a, um (cor), mit Sinn –, mit Verstand begabt, sinnig, verständig, a) v. Pers., von dem, der den Kopf auf dem rechten Flecke hat, egregie cordatus homo catus Aelius Sextus, Enn. ann. 331 (vgl. Cic. de rep. 1, 30): pulchre cordatus homo, Sen. apoc. 12: vir cordate, Augustin. ep. 244, 1: cordati homines od. viri, Augustin. de civ. dei 1, 3. Vulg. Iob 34, 10: im Compar., non infitior fuisse illum paulo cordatiorem quam ceteros, qui etc., Lact. 3, 20, 2.: im Superl, erunt sane cordatissimi, Firm. math. 5, 3. p. 126, 37. – b) v. Lebl.: nam (fratris tui oratio) et ornata fuit et cordata, Fronto ad M. Caes. 5, 38. p. 87 N.
consideratus, ~us velbesceawod
non aurum, non argentum, quibus presertim solet rex pervertere corda et per que maxime etiam ~i everti solent, ‥ accipiens
ideo fideles ~i contradicerent in hoc Romano pontifici
de personis eligendis que dirigerent ~am pacem
cordātus, (16) a, um (cor), sage, prudent, avisé, sagace : egregie cordatus homo Enn. Ann. 331, homme dʼune haute sagesse ; Sen. Apoc. 12, 3 || cordatior Lact. Inst. 3, 20, 2.
Renaut de Montauban(Ed. Michelant, 829, 43) et in Gaidon (v. 5162) legitur
lits cordeïs:
Item tenetur prepositus providere in dormitorio cuilibet canonico de uno lecto fusteo, vernissato etCordato , et de una stueyra, et de uno cot, vel equipollenti pro ipso cot, videlicet de uno duplici borrenc, et de tribus matalassibus et de duobus pulvinaribus cum pluma, et duabus vanois bonis et integris, et duobus lodicibus ad minus ; et panni hujusmodi debent esse sufficientes et boni. (Cart. Magalon. ex Rev. soc. sav. 1873, p. 413.)
cordātus
adj.
- cor, wise, prudent, judicious: egregie homo, Enn. ap. C.